facebook

Het logo van de Oase


Het logo van onze wijk in Drachten is een stilistische weergave van een oase.
De drie palmen herinneren er aan dat "de Oase" is ontstaan door het samengaan van drie wijkgemeenten in Noord Drachten.
( Noord, de Fontein en de Opdracht )
De letter A is vergroot. Zo is het een voorstelling van een tent.
Een herinnering aan de "Tent der Samenkomst".
Het heiligdom van het volk Israël, dat door de woestijn trok op weg naar het beloofde land.
Het is ontworpen door dhr. J.F. van der Bij  † ,-  kunstschilder en lid van de wijkgemeente -
 

 
Het beeldmerk van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN)
 
In het logo van de Protestantse Kerk zijn een kruis en een duif in een prachtige stralenkrans te zien. De Protestantse Kerk in Nederland wil uitdragen waar dit beeldmerk voor staat. Een kerk met toekomst die leeft vanuit het Woord van God. Een kerk die gericht is op vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping. Ook een moedige kerk, waarin onbevangen, ontvankelijk, geïnspireerd en overtuigd geloofd en geleefd wordt. Het beeldmerk bepaalt ons met deze symbolen bij de drie-enige God: God, Jezus Christus en de heilige Geest. En daarmee bij de weg die onze Protestantse Kerk in Nederland wil gaan.
Cirkel
De cirkel symboliseert eenheid, ook de eenheid van de kerken. Hij staat ook voor volkomenheid en eeuwigheid en daarmee voor God. God is immers het begin en het einde, tegelijkertijd. De cirkel houdt ook verband met Gods schepping: heelheid, een schepping waarvan God zei dat zij ‘zeer goed' was.
Kruis
In de cirkel licht het kruis op, het christelijk symbool bij uitstek. Gekozen is voor de meest eenvoudige vorm ervan, het Griekse kruis met vier armen van gelijke lengte. Het verwijst naar Pasen: het lijden, het sterven en de opstanding van Jezus Christus.
Achtarmig kruis
In de stralenkrans is ook het achtarmige kruis te zien. Dit kruis is een samenstelling van het vierarmige Griekse kruis en de eerste letter van het Griekse woord christos, de chi, die je schrijft als: X. Het getal acht verwijst naar de achtste dag van de schepping. Na de zevende dag, de vervulling van de schepping, is er de achtste dag. De dag van het nieuwe begin. De dag van de opstanding.
Duif
In het midden is een duif zichtbaar, het teken van vrede en van de heilige Geest.
 

Toelichting bij het beeldhouwwerk: "Vuur en Vrucht"


Niet groter dan een zandkorrel beweegt zich de planeet aarde in het oneindige heelal. Slapend in de diepte van de aarde ligt het gestolde vuur als steen. Een groot gedeelte van de aarde is overspoeld met water. Vuur en en water, twee tegenovergestelde krachten, maken het domein voor al wat leeft.
Dan klinkt opeens een stem door het onmetelijke duistere heelal: "Er zij licht!". Levende organismen gaan de aarde bewonen, waarvan en één uitreindelijk een dominante rol gaat spelen: "de mens". Na het eten van de vrucht van de goddelijke boom, ontwaakt de kracht van goed en kwaad. Verdreven van al het goede staat daar de gekwetste boom. Als in hordes gaan dood en verderf over aard. Sinds mensenheugenis spelen krachten van goed en kwaad een spel met al wat geschapen is.
In deze rusteloze mysterieuze wereld wordt eeuwen later in de duisternis een heldere stern aan de hemel ontdekt. Een echo van de oerstem die sprak: "Er zij licht", breng een lichtstraal naar de aard. Met dit licht als oriëntatie voor de "levensreis", vaart een schip op de grote ontstuimige wereldzee.
Ik heb geprobeerd om dit mysterieuze licht vorm te geven in een beeldhouwwerk gemaakt van steen en hout. Stenen en bergen hadden goddelijke macht. De achterkant van de steen is ruw en oorspronkelijk. De voorkant is glad en bewerkt door een mensenhand. De steen heeft de vorm van een vlam. Een weldaad maar tevens levensbedreigend. Het takje met de bladeren herinnert aan het scheppingsverhaal maar ook aan de boom van goed en kwaad. Aan het takje hangt een vrucht, waarvan de bovenkant de appel symboliseert. De drie bladeren, symbool voor drie richtingen in het christendom, vinden hun eenheid in de vrucht die overgaat in de vorm van een hart.
De stenen vlam wordt geplaatst op een boomstam. Mijn keuze was een oude boom die getroffen werd door de bliksem. Dit hemelvuur dat een diepe wond had gelsagen is een mooi symboliek voor de engel met het vlammende zwaar uit het scheppingsverhaal. Helaas was deze boom te dode opgeschreven, want hij was bewoond door insekten die van binnenuit al het goede hout hebben vernietigd. Daarom heb ik gekozen voor een gave boom die niet is aangetast door dit vernietigd organisme. De doodsboom wordt in de hof van Getsémane de levensboom. Hier verdrijft het licht de duisternis.

Albert Schweitzer vatte dit samen in een paar woorden:
"Het enige waarop het aankomt, is dat we worstelen, dat er licht in ons zij".

Anne Woudwijk, beeldhouwer
mei, 2004
 

 
 
 
Ga naar boven